Τόπος Γέννησης  Μέτσοβο
Έτος Γέννησης  3 Ιανουαρίου 1787
Οικογενειακή κατάσταση  Αδέφια του ήταν ο Νικόλαος, ο Κωνσταντίνος και ο Θεόδωρος
Περιοχή δραστηριότητας  Αίγυπτος, Ρωσσία, Ιταλία
Ευεργεσίες  Στην Αλεξάνδρεια ο Τοσίτσας έφτιαξε Νοσοκομεία, σχολεία και εκκλησίες δαπανώντας τεράστια ποσά. 
Κατά την Επανάσταση ο Τοσίτσας έκανε εράνους για να ενισχύσει τον απελευθερωτικό αγώνα με την βοήθεια της γυναίκας του Ελένης.
Έδοσε μεγάλα ποσά στη γεννέτηρά του το Μέτσοβο και γενικά στην Ελλάδα. Χρηματοδότησε επίσης και τον εξοπλισμό του Πολυτεχνείου.
Έδοσε ενα μεγάλο ποσό για να πληρωθούν οι δάσκαλοι του Μετσόβου και για να αγοραστούν βιβλία για τα φτωχά παιδία αλλά και για την Ελληνική Σχολή της Θεσσαλονίκης και για τα Ελληνικά σχολεία της Αλεξάνδρειας.
Αρκετά λεφτά διέθεσε για τους φτωχούς της πατρίδας του και για τους ιερείς, στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και τις άλλες εκκλησίες και μονές.
Προσέφερε από 2.000 τάλιρα στο φτωχοκομείο της Αθήνας , στο πανεπιστήμιο, στο νοσοκομείο, το Τυφλοκομείο, στο Αρσάκειο Οικοτροφείο και το Οφθαλμιατρείο.
Ο Μιχαήλ Τοσίτσας έδοσε και αρκετά λευτά για να φτιαχτούν οι δρόμοι της πατρίδας του.
Άλλα σχετικά  
ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΣΙΤΣΑΣ

(ΜΕΤΣΟΒΟ Ι787-AΘHΝΑ 4.11.1856)

       Διαπρεπής έμπορος και Ευεργέτης του Ελληνικού Έθνους. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στη γενέτειρά του και συνέχισε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Θεσσαλονίκη (1897-1801). Αρχικά εργάστηκε ως μαθητευόμενος σε εργαστήριο γουναρικών, αποκομίζοντας τα πρώτα του κεφάλαια τα οποία και χρησιμοποίησε για εμπορικές δραστηριότητες. Από το 1806 ή το 1807 ανέλαβε τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης από κοινού με τους αδελφούς του Νικόλαο, Κωνσταντίνο και Θεόδωρο. Η ύφεση που παρατηρήθηκε στο εμπόριο -την πρώτη δεκαπενταετία του 19ου αιώνα - λόγω του ηπειρωτικού αποκλεισμού της Γαλλίας από τους Βρετανούς, τον ανάγκασε να επεκταθεί εμπορικά προς την Αίγυπτο. Σύντομα η εμπορική επιχείρηση των αδελφών Τοσίτσα επεκτάθηκε με τη λειτουργία καταστημάτων στη Μάλτα και το Λιβόρνο, υπό τη διεύθυνση των αδελφών του. Ο ίδιος εγκαταστάθηκε από το 1820 στην Αλεξάνδρεια. Επίλεκτο πλέον μέλος της ελληνικής παροικίας της πόλης, διατέλεσε πρόεδρός της, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς παράγοντες της Αιγύπτου. Διεύρυνε ακόμη περισσότερο την οικονομική και κοινωνική του εμβέλεια, αποχτώντας τεράστιες εκτάσεις βαμβακοκαλλιέργειας, καθώς και με τον διορισμό του ως γενικού επιτρόπου και διαχειριστή των γαιοκτησιών του Μεχμέτ Αλή, με τον οποίο ανάπτυξε πολύ στενές εμπορικές και φιλικές σχέσεις. Διατέλεσε πρώτος πρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια (1833-1853) και γενικός πρόξενος στην ίδια πόλη (1853-1854). Το 1854 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
       Ο Μιχαήλ Τοσίτσας αφιέρωσε πολύ μεγάλα ποσά για εθνικούς, πνευματικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς. Κατά τη διάρκεια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας διέθεσε χρήματα για την εξαγορά Ελλήνων αιχμαλώτων και την αποστολή πολλών από αυτούς για σπουδές σε ευρωπαϊκές χώρες, φροντίζοντας επιπλέον για την μετέπειτα αποκατάστασή τους. Ακόμη ανέλαβε την εκ θεμελίων ανοικοδόμηση ενός Παρθεναγωγείου, ενός Αλληλοδιδακτικού και ενός Ελληνικού σχολείου (Τοσιτζαίαι Σχολαί) στην Αλεξάνδρεια, προικοδοτώντας αυτά επιπλέον με τα αναγκαία κεφάλαια συντήρησης και πρόσληψης διδακτικού προσωπικού, αγόρασε αντί 80.000 ταλίρων οικόπεδο για την ανέγερση μεγαλοπρεπούς ναού (Ευαγγελτστρίας) στην Αλεξάνδρεια, συμμετέχοντας οικονομικά στην κατασκευή του το 1847, αγόρασε επίσης για τις ανάγκες της ελληνικής κοινότητας της πόλης Νεκροταφείο και ανακαίνισε το Νοσοκομείο, το οποίο είχε οικοδομηθεί προηγουμένως με δωρεά του αδελφού του Θεοδώρου. Το σύνολο του ποσού που διέθεσε ξεπέρασε το 1.000.000 δραχμές.
       Οι ευεργεσίες του όμως επεκτάθηκαν τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Συγκεκριμένα, κληροδότησε σημαντικό μέρος της περιουσίας του για την πολιτισμική, εκπαιδευτική και οικονομική ευμάρεια του Μετσόβου, μεγάλο ποσό στο Ελληνικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης, δέκα χιλιάδες (10.000) τάλιρα για τον εξωραϊσμό δρόμων και πλατειών στο κέντρο της Αθήνας, εκατό χιλιάδες (100.000) γαλλικά φράγκα για το Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτεχνείον. Το 1840 εξάλλου προσέφερε το ποσό των έξι χιλιάδων (6.000) δραχμών για την ανέγερση του ιστορικού κτηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1854-1855 δώρισε στο Ίδρυμα «μούμιαν καλώς τετηρημένην», η οποία εναποτέθηκε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Με τη διαθήκη του, επιπλέον, που συντάχθηκε το 1855, δώρισε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο το ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ταλίρων. Αποδέκτες των δωρεών του τέλος, υπήρξαν και το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο, το Οφθαλμιατρείο, η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία (Αρσάκειο) και διάφορα νοσοκομεία. Ανάλογη δραστηριότητα επέδειξε και η σύζυγός του Ελένη (Μέτσοβο 1795-Αθήνα 1866).

ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΗΤΕΣ
ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Ά  1837 – 1944

έκδοση του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της

Παράδοσης της Ηπείρου!

Ελπίζουμε ότι σύντομα,

με τη βοήθεια όλων μας

θα γίνει μια μικρή ¨Εγκυκλοπαίδεια¨

για την ιδιαίτερή μας Πατρίδα!