Τα νέα της Πανηπειρωτικής
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΜΙΑΣ ΓΙΟΡΤΗΣ
 
(Γιορτή κρασιού Ζίτσας 2012)
 
Αφορμή και ερέθισμα σε τούτο το σημείωμά μου αποτελεί οπωσδήποτε η λειτουργία και έκβαση και της φετινής γιορτής του κρασιού Ζίτσας 2012, σε ό,τι μπορεί βέβαια να αφορά τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο μιας παραδοσιακής καλοκαιρινής «πανηγυριώτικης» γιορτής που επί τριάντα χρόνια τώρα αναπαράγεται στο ίδιο μοτίβο παρά τις αυξημένες δυνατότητές της για μια άλλη ποιοτική διάσταση, μια διάσταση, που ταυτόχρονα είναι, και διαρκές αίτημα της ίδιας της γιορτής, όπως αυτή μπορεί να εκφρασθεί, μέσα από την ανάλυσή της.
Ωστόσο, γεγονός είναι πως έτσι όπως καθιερώθηκε να διεξάγεται η γιορτή δεν παύει να είναι κάτι το διαφορετικό και σημαντικό.
Στις 24 και 25 Αυγούστου 2012, ο φημισμένος και πολυτραγουδισμένος από ποιητές, λόγιους , λογοτέχνες και περιηγητές του 18ου και 19ου αιώνα επώνυμος λόφος του Προφήτη Ηλία Ζίτσας δέχθηκε και φιλοξένησε αθροιστικά τρεις και πλέον χιλιάδες επισκέπτες, το δεύτερο βράδυ μάλιστα του Σαββάτου υπήρξε το αδιαχώρητο στη μεγάλη βίγλα του λόφου.
Άνθρωποι όλων των ηλικιών και πιότερο νεολαίοι, ντόπιοι και ξένοι, ένδημοι και απόδημοι, μαγεμένοι προφανώς από τη μεσογειακή αύρα, τα εδέσματα, την ευωχία του οίνου και τα μουσικά ακούσματα αρνιόντουσαν να εγκαταλείψουν το χώρο μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες.
Τέσσερις υπήρξαν οι παράμετροι αυτής της επιτυχούς έκβασης-όπως τουλάχιστον κάθε καλόβουλος κριτής θα μπορούσε να διατυπώσει.
 
  1. 1.Το οργανωτικό (σχεδιασμός και άρθρωση των επιμέρους ενοτήτων και εκτέλεση των μέσα και από την εθελοντική προσφορά).
  2. 2.Η έλξη και η συγκίνηση, που το αφειδώς και δωρεάν παρεχόμενο κρασί Ζίτσας με τη φροντίδα και των τριών οινοποιείων του χώρου, φέρει μαζί του ως έννοια και ως προαπαιτούμενο για τη δημιουργία κεφιού και για τη φυγή του κόσμου μας για κάποιες ώρες από τη σκληρή πραγματικότητα, που καθημερινά όλο και περισσότερο τον περισφίγγει με τη γιγαντούμενη κρίση.
  3. 3.Το πλούσιο και μη δαπανηρό μενού, που οι γυναίκες της Ζίτσα; με την εθελοντική τους προσφορά και τη χωριστή τους κουλτούρα ετοίμαζαν και παρείχαν στους επισκέπτες συνδράμοντας το έργο της επιτροπής.
  4. 4.Τα μουσικά ακούσματα, παραδοσιακά και λαικά που οι ορχήστρες πρόσφεραν απαλλαγμένα «εν πολλοίς» από τις συνήθεις στρεβλώσεις, αυτοσχεδιασμούς, κακοφωνίες και κακοηχίες, σε τόνους απαλούς μέχρι και ενθουσιαστικούς. Η πανδαισία των ήχων του βιολιού, του κλαρίνου και των άλλων οργάνων έδωσαν την ευκαιρία για τη δημιουργία μιας πολύωρης και ατέλειωτης χοροκίνησης, που τη συγκροτούσαν τα θαλερά νιάτα σε μια ζηλευτή έκφραση κοινωνικής συνοχής και λαικής ενότητας.
 
Γιορτή κρασιού Ζίτσας 2012, ένα έργο όπως και για όλα τα προηγούμενα χρόνια οπωσδήποτε επίμοχθο και αγωνιώδες όπως τουλάχιστον το κατάδειξε η διάστασή του. Υπεύθυνη του έργου η τοπική κοινότητα Ζίτσας, στερημένη κατά την Καλλικράτεια αντίληψη και πρακτική, και πόρων και αρμοδιοτήτων και πολύ περισσότερο του αναφαίρετου δικαιώματός της – ούσα μήτρα του νέου Δήμου Ζίτσας- να είναι η ίδια “ως ώφειλε” και η έδρα του δήμου τούτου για ένα πλήθος αναπτυξιακών, δημογραφικών, ιστορικών και άλλων λόγων ουσίας  που δεν επιδέχονται ούτε αμφισβητήσεις, ούτε παρερμηνείες , ούτε σκοπιμότητες, ούτε και οριζόντιες πρακτικές.
Στόχος της γιορτής πολυειπωμένος βέβαια όπως επαναπροσδιορίσθηκε και από τον πρόεδρο της κοινότητας στη σχετική του αναφορά, Κο Περικλή Γρίβα, η προβολή και προώθηση των κρασιών (Π.Ο.Π) της ευρύτερης αμπελουργικής ζώνης Ζίτσας, μιας παραγωγικής ζώνης με όνομα, κύρος και εμβέλεια υπερελλαδική, που πρόσφατα δέχθηκε καίριο πλήγμα απαξίωσής της με την παραγνώριση του Δήμου Ζίτσας στον οποίο ανήκει και η ζώνη να ορισθεί Εταίρος και κύριος χώρος υλοποίησης, όπως από τη φύση του το δικαιούται, του προγράμματος WINE-NET (2007-2013)-στη σελίδα     διαβάστε και το σχετικό κείμενο της EPIRUS GATE της 11-7-12-(Ελλάδας –Ιταλίας) ύψους 1.240.000,00 ευρώ και να ορισθεί κατά παράδοξο τρόπο ο Δήμος Κόνιτσας με την κύρια πάντα ευθύνη της λειτουργίας του προγράμματος της αναπτυξιακής εταιρείας <ΉΠΕΙΡΟΣ Α.Ε> και της περιφέρειας Ηπείρου, που υποτίθεται ότι ενεργούν και δρουν απαλλαγμένες από τυχόν αδυναμίες του χώρου και υλοποιούν με αντικειμενική θεώρηση την αξιοποίηση των δεδομένων και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της κάθε περιοχής. Το γεγονός όμως και μόνο αυτό δηλαδή της παραδοξότητας να είναι κύριος Εταίρος στο πρόγραμμα <WINE NET> από μέρος της Ελλάδας μόνον ο Δήμος Κόνιτσας και όχι και ο Δήμος Ζίτσας, δεδομένου ότι εξ αντικειμένου διαθέτει σε πληρέστερο από τις άλλες περιοχές βαθμό τα προαπαιτούμενα στοιχεία του προγράμματος και επιπλέον την αδελφοποίησή του με το Δήμο του Ναρντό της Απουλίας * γεννά από μόνο του την ανάγκη να αφυπνισθούν άμεσα ο Δήμος (Δήμος Ζίτσας), οι φορείς και οι οργανώσεις του, οι αμπελοκαλλιεργητές και οινοπαραγωγοί και να  αναρωτηθούν γιατί τάχα αυτή η παραφωνία κι ακόμα να υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας απαιτώντας εδώ και τώρα , τάχιστα και άμεσα τη συμμετοχή του Δήμου Ζίτσας  στις δράσεις του προγράμματος που ήδη έχουν αρχίσει αφού τίποτε άλλο δεν απομένει και αυτό ακόμα το Μουσείο οίνου θα γίνει στην Κόνιτσα.
Ας παύσουμε επιτέλους να αδρανούμε και ας απορρίψουμε κάθε τυχόν νοσηρή πρακτική του παρελθόντος από όπου και αν προέρχεται, γιατί είναι αυτή που φράζει το δρόμο της προόδου και οδηγεί στην παρακμή , που καθημερινά τη βιώνουμε.
Ωστόσο δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο και το ερώτημα και οι Δημοτικές Αρχές του Καποδιστριακού και τώρα Καλλικράτειου Δήμου Ζίτσας από το 2009 και μέχρι σήμερα πού βρισκόντουσαν, δεν άκουσαν  δεν έμαθαν και δεν ενημερώθηκαν ποτέ  αρμόδια για ένα σημαντικό οπωσδήποτε για την περιοχή μας πρόγραμμα?
Και αν ναι, τότε τι έπραξαν και αν όχι τότε ποιος έχει την ευθύνη?
Kι ακόμα είναι τούτο το πρόγραμμα για τη Ζίτσα μια χαμένη ευκαιρία, ασφαλώς όχι .
Ο φορέας της γιορτής του κρασιού ως εκφραστής και προασπιστής του τόσο επώνυμου προιόντος της περιοχής έχει το χρέος  και τη δύναμη όταν οι άλλοι αδρανούν και ορρωδούν να αναζητήσει και εισηγηθεί μέτρα διορθωτικά αυτού του αδικήματος που συντελείται σε βάρος της επίσημα αναγνωρισμένης <Αμπελουργικής Ζώνης Ζίτσας> έχοντας κατά νουν πως είναι καιρός να λειτουργήσει ως οργανισμός με άλλες πλέον διαστάσεις .
*Απουλία : Διοικητική Περιφέρεια της Ιταλίας
 
Ωστόσο σε ό,τι μπορεί να αφορά τη γιορτή που και φέτος λειτούργησε στο παλαιό της μοντέλο , κανείς δεν αμφισβητεί πως και έτσι , αποτελεί μορφή αγώνα προάσπισης του προιόντος <κρασί Ζίτσας> και της ταυτότητας του χώρου , γι αυτό και σε όλους τους συντελεστές ανήκει έπαινος και επιβράβευση  για τον πατριωτισμό τους.
Απομένει όμως, αρχίζοντας από τώρα,  η επόμενη γιορτή να ανοίξει  τους ορίζοντές της και να αναδείξει  τις πολιτιστικές , πολιτισμικές και πνευματικές δυνατότητές της με την οργάνωση εκθέσεων, προβολών, συναυλιών, ημερίδων και άλλων οινοτουριστικών πρωτοβουλιών υπό το πρίσμα και τη συναίσθηση ότι η Ζίτσα του χθες και του σήμερα δεν είναι μόνο κρασί , είναι και ιστορία, είναι εκπαιδευτική παράδοση και πολιτισμός , είναι παιδεία και ευεργετισμός, και ακόμα είναι μια ατόφια και αυτούσια Νεοελληνική Πραγματικότητα, που δεν την αγνοείς και δεν αποτολμάς την υποβάθμισή της, γιατί την έχει ανάγκη όλη η ευρύτερη περιοχή ως αποκεντρικό παράγοντα κι ας μην το είδε αυτό ο Καλλικράτης, και σαν τέτοια επιβάλλεται να ενισχυθεί και να της αποδοθεί και πάλι ο χωριστός της ρόλος, ως παραγωγικού, διοικητικού και πολιτιστικού κέντρου, ένας ρόλος τον οποίο η Ζίτσα επί τριακόσια και πλέον χρόνια δούλου και ελεύθερου βίου τον υπηρέτησε με συνέπεια., επάρκεια και ωφελιμότητα και τον οποίο ρόλο η πολιτεία λειτουργώντας κοντόθωρα και με μια αντίληψη καθαρά οικονομίστικη που οδηγεί σε λανθασμένους υπολογισμούς ανάπτυξης, διευρύνοντας τα αστικά κέντρα σε βάρος των επαρχιακών , της τον αφαιρεί όλο και περισσότερο ταχύτερα και βαθύτερα αβασάνιστα και προκλητικά με την κακή και αναιρετική εν προκειμένου εφαρμογή του Καλλικράτειου Νόμου.
Ας αναλογισθούμε τι ήταν η Ζίτσα του χθες και τι είναι σήμερα. Δυστυχώς σήμερα είναι μια πορεία στο κενό χωρίς κανένα μπούσολα και κανένα σχέδιο μερικής και συνολικής ανάπτυξης του χώρου.
Γι αυτό και η επόμενη γιορτή πέρα από τον ενωτικό και ψυχαγωγικό της χαρακτήρα οφείλει να είναι και ένα βήμα ανάδειξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής αυξάνοντας και καθιστώντας ταυτόχρονα τους χιλιάδες των επισκεπτών της, κήρυκες και πρεσβευτές των δικαίων της , άλλωστε αυτή είναι και η ουσία της Δυναμικής της γιορτής, που επί πολλά χρόνια τώρα παραμένει εγκλωβισμένη και αδρανής, είναι καιρός να απελευθερωθεί και να ηγηθεί ως οργανισμός ως προαναφέρθηκε πλέον του σχεδιασμού και της ανάπτυξης της ζιτσιώτικης τουλάχιστον Ενδοχώρας, αυτό της το επιβάλλει η ιστορία και η προσφορά της Ζίτσας στο κοινωνικό, εθνικό και αναπτυξιακό  μας γίγνεσθαι.
 
 
 Λάμπρος Λάζ. Δρόσος
 

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της

Παράδοσης της Ηπείρου!

Ελπίζουμε ότι σύντομα,

με τη βοήθεια όλων μας

θα γίνει μια μικρή ¨Εγκυκλοπαίδεια¨

για την ιδιαίτερή μας Πατρίδα!