Νίκος Φιλιπίδης
Είναι εκ των προτέρων αποτυχημένη η προσπάθεια να σκιαγραφηθεί η πορεία του Νίκου Φιλιππίδη στο χώρο της παραδοσιακής μας μουσικής, ειδικά σ' ένα μικρό σημείωμα σαν αυτό. Ασφαλώς και μπορούμε να συμπεριλάβουμε τις πολυάριθμες δραστηριότητες του, που σχετίζονται με τη μουσική του διαδρομή. Παραμένουν «εν τούτοις» δύο στοιχεία που χρειάζονται ειδική μελέτη και χωρίς αυτά το πορτραίτο του καλλιτέχνη αλλά και του ανθρώπου Νίκου Φιλιππίδη προβάλλει ελλιπές: α. Οι απόψεις του ίδιου για την παραδοσιακή μουσική και το κλαρίνο ειδικότερα, οι προβληματισμοί και οι σκέψεις του για την τέχνη και τον καλλιτέχνη... β. 0 καταλυτικός ρόλος που επιτέλεσε και επιτελεί στα πράγματα της Ελληνικής μουσικής όχι μόνον από καλλιτεχνική αλλά από ιστορική, κυρίως, άποψη. Με πρώτο άξονα το σύστημα των ιδεών του για την τέχνη του κλα­ρίνου όπως βγαίνει από τον ίδιο και τη σημειολογία των συνεργασιών του και δεύτερο τις διαδρομές που ανοίγονται η αλλάζουν κατεύθυνση μετά τη δική του καταλυτική παρεμβολή στο μουσικό γίγνεσθαι. Ελπίζουμε σύντομα να αναδειχθούν τα περιεχόμενα των συντεταγμένων. Ο Νίκος Φιλιππίδης γεννήθηκε στο Κεράσοβο Κονίτσης του Νομού Ιωαννίνων.
Πρώτο παιδί του γνωστού κλαρινοπαίχτη Φίλιππα, κατάγεται πάπ­που προς πάππον από οικογένεια μουσικών. Από έξι ετών άρχισε να παίζει φλογέρα ενώ αργότερα ασχολήθηκε με το σαντούρι το βιολί και το κλαρίνο, (οι μουσικοί τότε άλλαζαν μεταξύ τους όργα­να, γιατί τα γλέντια διαρκούσαν πολλές ώρες). Στα δεκαέξι του κατέβηκε στην Αθήνα. Δουλειά-σχολείο-κλαρίνο αποτέλεσε το τρίπτυχο της νεανικής του δραστηριότητας. Σ' αυτή την πρώτη περίοδο στην Αθήνα έγινε απαραίτητο πρόσωπο στα γλέντια των Αθηναίων συγχωριανών του. Μετά το στρατό το κλαρίνο γίνεται η αποκλειστική του απασχόληση. Η φήμη του σαν ξεχωριστού μουσικού μεγαλώνει και διαδίδεται γρήγο­ρα στην Αθήνα και αλλού. Από το 1970 και για δέκα χρόνια απασχολήθηκε στο θέατρο λαϊκών χορών της Νέλλης Δημόγλου στη Ρόδο. Εκείνη την περίοδο ασχολείται με την έρευνα της παραδοσιακής μουσικής ενώ ταξιδεύει και στο εξωτερικό όπου και διακρίνεται. Όταν το 1980 επιστρέφει στην Αθήνα, το ρεπερ­τόριο του καλύπτει ήδη όλες τις περιοχές της Ελλάδας, θέατρο Δόρας Στράτου, συναυλίες σε εσωτε­ρικό και εξωτερικό, τοπικά πανηγύρια, μουσικά κέντρα, χορευτικά συγκροτήματα, ποιοτική δισκογραφία με τους καλύτερους μουσικούς και τραγουδιστές της Ελληνικής παράδοσης αποτελούν δείγμα των παραστάσεων του. Η οργανολογία του κλαρίνου και των συγγενών πνευστών τον απασχολεί επίσης σε βαθμό που ο ίδιος κατασκευάζει το κλαρίνο του. Το ύφος και το ήθος του κάνουν να χαίρει τον σεβασμό όλων ανεξαρτήτως των συνεργατών και του κοινού του.
 

Καλώς ήλθατε στην ιστοσελίδα της

Παράδοσης της Ηπείρου!

Ελπίζουμε ότι σύντομα,

με τη βοήθεια όλων μας

θα γίνει μια μικρή ¨Εγκυκλοπαίδεια¨

για την ιδιαίτερή μας Πατρίδα!